محرم دیر خانم زینب عزاسی

محرم دیر خانم زینب عزاسی              بیزی سسلیر حسینین کربلاسی

یولی باغلی قالیب دوشمن الینده            داها زوّاری نین یوخ سَس صداسی

بو گون کرب و بلا ویران اولوبدی       حسین اوز قانی نه قلطلان اولوبدی

چاغیر شاه نجف گئلسین هرایه           جهادیله آچاخ یول کربلایه

علی نین ذوالفقاری داده چاتسین           حسین قوربان لاری گئلسین منایه

بو گون کرب و بلا ویران اولوبدی       حسین اوز قانی نه قلطلان اولوبدی

جهاد میدانی دور ملّت دایان سین          مسلمان خواب غفلت دن اویان سین

اوجال سین مئله ی اللهُ اکبر                گرک کافر جهنم ایچده یان سین

بو گون کرب و بلا ویران اولوبدی       حسین اوز قانی نه قلطلان اولوبدی

گئلیب غیرت گونی ، همت زمانی        اوجالداق باشدان آذربایجانی

گئداق صدام کافرله جهاده                  ییخاخ بو بی مروت امریکانی

بو گون کرب و بلا ویران اولوبدی       حسین اوز قانی نه قلطلان اولوبدی

حسین زوّاری نین قورتاردی صبری     قیراق بو  قوتلاری، کافتاری،...

آچاق یوا کربلایه، کاظمینه                 چَکاخ آغوشه او شش گوشه قبری

بو گون کرب و بلا ویران اولوبدی       حسین اوز قانی نه قلطلان اولوبدی

گرک دین اولماسا، دونیانی آتماخ                   شرف عزت لی بیر دونیا یاراتماخ

سعادت دیر حسین قوربان لاری تک     شهادت له لقاء اللهَ چاتماخ

ایمان مشتریسی

پروانه و شمع

برق اولمادی، قیزیم گئجه یاندیردی لاله‌نی

پروانه‌نین، اودم ده باخیردیم اداسینه

گؤردوم طواف کعبه ده یاندیقجا یالواریر

سؤیلور: «دؤزوم نه قدر بو عشقین جفاسینه؟

یا بو حجاب شیشه‌نی قالدیرکی ساورولوم

یا سوندوروب بو فتنه‌نی، باتما عزاسینه!»

باخدیم کی شمع سؤیله دی: «ای عشقه مدعی !

عاشق هاچان اولوب یئته اؤز مدعا سینه؟

بیر یار مه لقادی بیزی بئیله یاندیران

صبر ائیله یاندیران دا چاتار اؤز جزاسینه»

اما بو عشقی آتشی عرشی‌دی، جاندا دیر

قوی یاندیریب خودینی یئتیرسین خدا سینه

محمدحسین شهریار

علي اي هماي رحمت تو چه آيتي خدا را ...

دل اگر خداشناسي همه در رخ علي بين
به علي شناختم به خدا قسم خدا را

به خدا كه در دو عالم اثر از فنا نماند
چو علي گرفته باشد سر چشمه‌ي بقا را

مگر اي سحاب رحمت تو بباري ارنه دوزخ
به شرار قهر سوزد همه جان ماسوا را

برو اي گداي مسكين در خانه‌ي علي زن
كه نگين پادشاهي دهد از كرم گدا را

بجز از علي كه گويد به پسر كه قاتل من
چو اسير تست اكنون به اسير كن مدارا

بجز از علي كه آرد پسري ابوالعجائب
كه علم كند به عالم شهداي كربلا را

چو به دوست عهد بندد ز ميان پاكبازان
چو علي كه ميتواند كه بسر برد وفا را

نه خدا توانمش خواند نه بشر توانمش گفت
متحيرم چه نامم شه ملك لافتي را

بدو چشم خون فشانم هله اي نسيم رحمت
كه ز كوي او غباري به من آر توتيا را
 
به اميد آن كه شايد برسد به خاك پايت
چه پيامها سپردم همه سوز دل صبا را

چو تويي قضاي گردان به دعاي مستمندان
كه ز جان ما بگردان ره آفت قضا را

چه زنم چوناي هردم ز نواي شوق او دم
كه لسان غيب خوشتر بنوازد اين نوا را

همه شب در اين اميدم كه نسيم صبحگاهي
به پيام آشنائي بنوازد و آشنا را

ز نواي مرغ يا حق بشنو كه در دل شب
غم دل به دوست گفتن چه خوشست شهريارا

   شهريار

تضمین شعری از سعدی توسط استاد شهریار

‌ای که از کلک هنر نقش دل انگیز خدایی

حیف باشد مه من کاین همه از مهر جدایی

گفته بودی جگرم خون نکنی باز کجایی

«من ندانستم از اول که تو بی مهر و وفایی

عهد نابستن از آن به که ببندی و نپایی»

مدعی طعنه زند در غم عشق تو زیادم

الا تهرانیا انصاف میکن خر تویی یا من؟

الا ای داور دانا تو میدانی که ایرانی

چه محنت ها کشید از دست این تهران وتهرانی

چرا مردی کند دعوی کسی کو کمتر از یک زن

الا تهرانیا انصاف میکن خر تویی یا من؟

تو ای بیمار نادانی چه هذیان و هدر گفتی

به رشتی کله ماهی خور به طوسی کله خر گفتی

قمی را بد شمردی اصفهانی را بتر گفتی

جوانمردان اذربایجان را ترک خر گفتی

تو را اتش زدند و خود بر این اتش زدی دامن

الا تهرانیا انصاف میکن خر تویی یا من؟

تو اهل پایتختی باید اهل معرفت باشی

به فکر ابرو و افتخار مملکت باشی

چرا بیچاره مشتی وحشی و بی تربیت باشی؟

به نقص من چه خندی خود سراپا منقصت باشی

مرا این بس که میدانم تمیز دوست از دشمن

الا تهرانیا انصاف می کن خر تویی یا من

یاد جوانی

مرگ صبا

عمر دنیا بسر آمد که صبا میمیرد

صبر کردم به همه داغ عزیزان یارب

غسلش از اشک دهید و کفن از آه کنید

به غم انگیزترین نوحه بنالی ای دل

شمع دلها همه گو اشک شو از دیده بریز

هر کجا درد و غمی هست بمیرد به دوا

آخرین شور و نوا بدرقة راه صبا

از وفاداری این قبلة ارباب هنر

از محیط خفقان آور تهران پرسید

شهریارا ! نه صبا مرده ، خدا را بس کن

آنکه شد زندة جاوید کجا میمیرد

که هنرپیشه اش از غصه چرا میمیرد

رخ متابید خدا را که وفا میمیرد

که هنر می رود و شور و نوا میمیرد

این چه دردیست خدایا که دوا میمیرد

کاخرین کوکبة ذوق و صفا میمیرد

که دل انگیزترین نغمه سرا میمیرد

این عزیزی است که باوی دل ما میمیرد

این صبوری نتوانم که صبا میمیرد

ورنه آنشکدة عشق کجا میمیرد

اويون اولدوخ

اويون  اولدوخ

ايتيميز قورد اولالي،بيزده قاييديق قويون اولدوخ

ايت ايله قول-بويون اولدوخ

ايت الينده ن قاييديب،قوردادا بير زاد بويون اولدوخ

ايت ايله قول-بويون اولدوخ

قوردوموز ديشلريني هي قارا داشلاردا ايتيددي

قويونون دا ايشي بيتدي

سون سوخولدي سورويه ،بير سوروني سوءكدو –داغيتدي

اكيليب ،ايت گئديب ايتدي

بيزده باخدخ ايت ايله قورد آراسيندا  اويون اولوخ

ايت ايله قول-بويون اولدوخ

Oyun oldux

itimiz qurd olali bizdə qayıtdıx qoyun oldux

Itilə qol boyun oldux

It əlindən qayıdıb qurdada bir zad boyun oldux

Itilə qol boyun oldux

Qurdumuz dişlərini hey qara daşlarda itiddi

Qoyununda işi bitdi

Son soxuldu sürüyə bir sürüni sökdü dağıtdı

əkilib it gedib itdi

bizdə baxdıx itilə qurd arasında oyun oldux

استاد شهریار

چو آفتاب به شمشیر شعله بر خیزد  

                          سپاه  شب به هزیمت چو دودو بگذرد

عروس خاوری از پرده بر نیامده،چرخ

                  همه جواهر انجم به پای او ریزد

به جز زمرّد رخشنده ی ستاره ی صبح

                  که طوق سازد و بر طاق نصرت آویزد

شب فراق چه پرویزنی بود گردون

                  که ماهتاب به جز گرد غم نمی بیزد

به جان شکوفه ی صبح وطال را نازم

                  که غنچه ی دل از او بشکفد به نام ایزد

به عشقای جوانانه حسرتم،آری

                  چگونه یاد جوانی هوس نیانگیزد

متاع دلبری و حال دل سپردن نیست

                  وگرنه پیر هم از عاشقی نپرهیزد

صفای عشق و محبت گر از جوان یا پیر

                  به مردمی که به نامردی نیامیزد

تو شهریار به بخت و نصیب شو تسلیم

                                 که مرد راه به بخت و نصیب نستیزد               

طوطی قناد

نگارین نخل موزونی همایون سرو آزادی

به صید خاطرم هر لحظه صیادی کمین گیرد

کمان ابرو ترا صیدم که در صیادی استادی

چه شورانگیز پیکرها نگارد کلک مشکینت

الا ای خسرو شیرین که خود بی‌تیشه فرهادی

قلم شیرین و خط شیرین سخن شیرین و لب شیرین

خدا را ای شکر پاره، مگر طوطی قنادی

من از شیرینی شور و نوا بیداد خواهم کرد

چنان کز شیوه‌ی شوخی و شیدایی تو بیدادی

تو خود شعری و چون سحر و پری افسانه را مانی

به افسون کدامین شعر در دام من افتادی

گر از یادم رود عالم تو از یادم نخواهی رفت

به شرط آن که گه‌گاهی تو هم از من کنی یادی

خوشا غلطیدن و چون اشک در پای تو افتادن

اگر روزی به رحمت بر سر خاک من استادی

جوانی ای بهار عمر ای رویای سحرآمیز

تو هم هر دولتی بودی چو گل بازیچه‌ی بادی

به پای چشمه‌ی طبع لطیفی شهریار آخر

نگارین سایه‌ای هم دیدی و داد سخن دادی

                                                                     استاد شهریار..

اشعاری ترکی از شهریار

      تورکون دیلی
             تورکون دیلی تک سوگلی ایستکلی دیل اولماز
ئوزگه دیله قاتسان بو اصیل دیل اصیل اولماز
             ئوز  شعرینی  فارسا _عربه قاتماسا  شاعر
شعری اوخویانلار ائشیدنلر کسیل اولماز
             فارس شاعری چوخ سوزلرینی بیزدن آپارمیش
صابرکیمی بیرسفره لی شاعر پخیل اولماز
             تورکون  مثلی  فولکوری  دنیادا  تک  دیر
خان یورقانی کند ایچره مثل دیر میتیل اولماز
             آذر قوشونی قیصر رومی اسیر ائتمیش
کسری سوزودیر بیربله تاریخ ناغیل اولماز
             پیشمیش کیمی شعرین ده گرک داد_دوزی اولسون
کند اهلی بیلر لر کی دو شابسیز خشیل اولماز
             سوزلرده   جواهر   کیمی   دیر   اصلی   بدلد ن
تشخیص وئرن اولسا بو قدر زیر زیبیل اولماز
             شاعر  اولا بیلمز سن   آنان  دوغما  سا  شاعر
مس سن آبالام هر ساری کوینک قیزیل اولماز
             چوق قیسا بوی اولسان اولیسان جین کیمی شیطان
چوق دا اوزون اولماکه اوزوندا عقیل اولماز
             مند ن ده نه ظالم چیخار اوغلوم نه فصاص چی
بیر دفعه بونی قان کی ایپکد ن قیزیل اولماز
             آزاد قوی اوغول عشقی طبیعتده بولونسون
داغ_داشا دوغولموش ده لی جیران حمیل اولماز
             انسان اودی دوتسون بو ذلیل خلقین الیندن
آللاهی  سورسن   بئله  انسان  ذلیل  اولماز
             چوق داکی سرایون سویی وار یاغ_بالی واردیر
باش عرشه ده چاتدیرسا سراب اردبیل اولماز
             ملت غمی اولسا بو جوجوقلار چوپه دونمز
اربابلاریمیزدان  دا  قارینلار  طبیل   اولماز
             دوز واختا دولار تاختا _ تاباق  ادویه  ایله
اوندا کی ننه م سانجیلانار زنجفیل اولماز
             بو شهریارین طبعی کیمی چیممه لی چشمه
کوثر اولا بیلسه دئمیرم سلسبیل اولماز
 

نمونه ای از اشعار ترکی استاد شهریار

اوزگه دیله قاتسان بو اصیل دیل اصیل اولماز 

اوز شعرینی فارسا-عربه قاتماسا شاعر

شعری اوخویانلار،ائشیدنلر کسیل اولماز

فارس شاعیر چوخ سوزلرینی بیزدن آپارمیش 

"صابر"کیمی بیر سفره لی ، شاعر،پخیل اولماز

خان یورقانی ،کند ایچره مثل دیر میتیل اولماز

آذر قوشونی ، قیصر رومی اسیر ائتمیش 

کسری سوزودور بیر بئله تاریخ ناغیل اولماز

چوخ قیسا بوی اولسان اولیسان جین کیمی شیطا

چوخ دا اوزون اولما کی اوزوندا عقیل اولماز

آزاد قومی اوغول عشقی طبیعتده بولونسون

داغ-داشا دوغولموش ده لی جیران حمیل اولماز

بو "شهریار" ین طبعی کیمی چیمملی چئشمه

کوثر اولا بیلسه دئمیرم،سلسبیل اولماز
  

  تورکون مثلی،فولکلوری دونیا دا تک دیر

طوطی قناد

نگارین نخل موزونی همایون سرو آزادی

به صید خاطرم هر لحظه صیادی کمین گیرد

کمان ابرو ترا صیدم که در صیادی استادی

چه شورانگیز پیکرها نگارد کلک مشکینت

الا ای خسرو شیرین که خود بی‌تیشه فرهادی

قلم شیرین و خط شیرین سخن شیرین و لب شیرین

خدا را ای شکر پاره، مگر طوطی قنادی

من از شیرینی شور و نوا بیداد خواهم کرد

چنان کز شیوه‌ی شوخی و شیدایی تو بیدادی

تو خود شعری و چون سحر و پری افسانه را مانی

به افسون کدامین شعر در دام من افتادی

گر از یادم رود عالم تو از یادم نخواهی رفت

به شرط آن که گه‌گاهی تو هم از من کنی یادی

خوشا غلطیدن و چون اشک در پای تو افتادن

اگر روزی به رحمت بر سر خاک من استادی

جوانی ای بهار عمر ای رویای سحرآمیز

تو هم هر دولتی بودی چو گل بازیچه‌ی بادی

به پای چشمه‌ی طبع لطیفی شهریار آخر

نگارین سایه‌ای هم دیدی و داد سخن دادی

                                                                     استاد شهریار..

امشب ای ماه به درد دل من تسکینی

امشب ای ماه به درد دل من تسکینی
آخر ای ماه تو همدرد من مسکینی
کاهش جان تو من دارم و من می‌دانم
که تو از دوری خورشید چها می‌بینی
تو هم ای بادیه پیمای محبت چون من
سر راحت ننهادی به سر بالینی
هر شب از حسرت ماهی من و یک دامن اشک
تو هم ای دامن مهتاب پر از پروینی
همه در چشمه‌ی مهتاب غم از دل شویند
امشب ای مه تو هم از طالع من غمگینی
من مگر طالع خود در تو توانم دیدن
که توام آینه‌ی بخت غبار آگینی
باغبان خار ندامت به جگر می‌شکند
برو ای گل که سزاوار همان گلچینی
نی محزون مگر از تربت فرهاد دمید
که کند شکوه ز هجران لب شیرینی
تو چنین خانه‌کن و دلشکن ای باد خزان
گر خود انصاف کنی مستحق نفرینی
کی بر این کلبه‌ی طوفان‌زده سر خواهی زد
ای پرستو که پیام‌آور فروردینی
شهریارا گر آئین محبت باشد
جاودان زی که به دنیای بهشت آئینی
 

شهریار

بخش هایی از حیدر بابابیه سلام(شاهکار استاد شهریار)

سلیماننان ، نوحدان قالان دوْنیادى

اوغول دوْغان ، درده سالان دوْنیادى

هر کیمسَیه هر نه وئریب ، آلیبدى

افلاطوننان بیر قورى آد قالیبدى

حیدربابا ، یار و یولداش دؤندوْلر

بیر-بیر منى چؤلده قوْیوب ، چؤندوْلر

چشمه لریم ، چیراخلاریم ، سؤندوْلر

یامان یئرده گؤن دؤندى ، آخشام اوْلدى

دوْنیا منه خرابه شام اوْلدى

عم اوْغلینان گئدن گئجه قیپچاغا

آى کى چیخدى ، آتلار گلدى اوْیناغا

دیرماشیردیق ، داغلان آشیردیق داغا

مش ممى خان گؤى آتینى اوْیناتدى

تفنگینى آشیردى ، شاققیلداتدى

...

منیم آتام سفره لى بیر کیشییدى

ائل الیندن توتماق اوْنون ایشییدى

گؤزللرین آخره قالمیشییدى

اوْننان سوْرا دؤنرگه لر دؤنوْبلر

محبّتین چیراخلارى سؤنوْبلر

...

بیر سوْروشون بو قارقینمیش فلکدن

نه ایستیوْر بو قوردوغى کلکدن ؟

دینه گئچیرت اولدوزلارى الکدن

قوْى تؤکوْلسوْن ، بو یئر اوْزى داغیلسین

بو شیطانلیق قورقوسى بیر ییغیلسین

بیر اوچئیدیم بو چیرپینان یئلینن

باغلاشئیدیم داغدان آشان سئلینن

آغلاشئیدیم اوزاق دوْشَن ائلینن

بیر گؤرئیدیم آیریلیغى کیم سالدى

اؤلکه میزده کیم قیریلدى ، کیم قالدى

من سنون تک داغا سالدیم نَفَسى

سنده قئیتر ، گوْیلره سال بوسَسى

بایقوشوندا دار اوْلماسین قفسى

بوردا بیر شئر داردا قالیب ، باغیریر

مروّت سیز انسانلارى چاغیریر

حیدربابا ، غیرت قانون قاینارکن

قره قوشلار سنَّن قوْپوپ ، قالخارکن

اوْ سیلدیریم داشلارینان اوْینارکن

قوْزان ، منیم همّتیمى اوْردا گؤر

اوردان اَییل ، قامتیمى داردا گؤر

شهریار هومانیست ایدییالار جارچیسی

شهریار هومانیست ایدییالار جارچیسی(3 و 4)

شهريارين آذربايجان ديلينده يازديغي شعرلري ائله‌جه‌ده فارسجادان ائديلن ترجومه‌لري شاعيرلرين بؤيوک ماراغينا سبب اولموش. اونلارين ياراديجيليغيندا عکس صدا دوغورموشدو. سليمان روستم شاعير قاراداشيما مکتوب ، آيريليق ، ممدرحيم ، شهريارا آچيق‌مکتوب، بختيار وهاب‌زاده‌نين شهريارا ، شاميل عسگراوْوون داغلار آرخالي داغلار . غريب آشکارينين شهريارين حيدربابايا سالام اثرينه جاواب ، عباسعلي کريم اوْوون گؤيچه‌دن سالاملار، علي آقا واحيدين ايله رديفلي‌غزلي ، تاري‌‌يئل اوميدين شهريارين آناديلي ، مراد شئيدانين سالام سنه حيدربابا شاعيري ، خليل رضانين تبريزيم ،‌ايوب سعدي‌نين حيدربابا ، خيدير آلوْوونون حيدربابا ، سهنديمه بيرده دئه شعرلري ايتحاف ، جاواب و نظيره‌‌لر اوستاد شاعيره‌ بؤيوک محبتين ايفاده‌سي‌ايدي. صمد بهرنگي شهريارين حيدرباباسيني خاطيرلارکن مقاله‌سينده اثرين‌ ايراندا ، ائله‌جه‌ده خاريجي اؤلکه‌لرده کوتله‌وي نشري و خالق آراسيندا گئنيش ياييلماسي باره‌ده معلومات وئرير. 1343ـ جو ايلده تهراندا شهريارين حيدربابايا سالام پوئماسينا نظيره يازان شاعيرلرين شعر توپلوسونا حيدرباباني خاطيرلارکن آناتولوگيياسينا اؤز موناسيبتيني بيلديرير. بوردا شهريارين شأنينه شعرلر ايستيثنا اولونماقلا اکثريتي روح سوز و تقليد خاراکتئرلي منظوم اثرلرين توپلانديغيني قئيد ائدير. اونون فيکرينجه ممدرحيم جوشغون و سهند شهريارين منظومه‌سيندن تأثيرلنه‌ر‌ک ديقتي جلب ائدن اثر يارادا بيلميشلر. صمد بهرنگي اؤز مقاله‌سينده باريزين (عباس ايسلامي‌نين) ائل داياغينا سالام ، علي کوشانين حيدربابانين شهريارا سالامي منظومه‌لريني تحليل ائتمه‌يه و قيمت لنديرمه‌يه چاليشميشدير. لاکين شهريارين حيدربابايا‌ سالام پوئماسينين خالق آراسيندا شؤهرت تاپماسي و اونا نظيره‌لر يازيلماسي سببيني ايضاح ائده‌رک صمد بهرنگي اثرين ماهيتي‌ني خلقيليگيني و بديعي ده‌ير مني‌درک ائده‌بيلمه‌ديگيندن يالنيش مولاحيظه‌لر سؤيله‌يير. او حيدربابايا سالام پوئماسينين آذربايجان تورکو ديلينده دانيشانلارا تأثيريني بو اثرين کوتله‌وي نشرينده و گئنيش ياييلماق ايمکانيندا گؤروردو. صمد بهرنگي يازير: من يالنيز اونو دئيه‌بيلَرَم : ان بؤيوک تأثير اوندان عيبارتديرکي شهرياردان قاباق و سونرا يازانلارين اثرلري کوتله‌لرين الينده يوخدور و اونلاري نشر ائديب يايماغا ايمکان اولماميشدير. (باخ ، خوشه 1968ـ نومره .2. ص 114) اوْ ترددودله دوشونور ،گؤمان ائديرکي بئله بير ايمکان اولسايدي.‌گؤره‌سن بوقَدر يازيچي شهريارين آردينجا گئدر . اونو تقليد ائدردي‌ مي؟ لاکين حيدربابايا سالام پوئماسينا بير چوخ اولکه‌لرده يازيلان نظيره‌لر‌له تانيش اولان صمد بهرنگي بو حقيقتي درک ائتديگيندن فيکريني دَ‌ييشير. مقاله‌لرينين بيرينده يازير: شهريار حيدربابايا سالامي ايله آذربايجان يازيلي شعرينده يئني صحيفه‌لر آچدي. حيدربابانين بؤيوک بير حيصه‌سي بديعي سؤزون اصلي سويّه‌سينده اولدوکي چوخلاري اوْنو تقليد ائده‌جک اثر يازديلار حتي اونون قافيه‌لرين وزنيندن ، فورماسيندان، شکليندن ، بعضاَ مضمونوندا ايستيفاده ائتديلر. حيدربابايا سالام بشري و ميللي دويغولاري وحدتده صنعتکارليق قودرتي ايله ساده پوْئتيک ديلده تصوير ائتمه‌سي شهريارا شؤهرت قازانديرميشدير. ادبيات شوناس اسميرا شوکوراوْوا اؤز تدقيقاتيندا حيدربابايا سالام اثرينه ساي‌سيز حئساب‌سيز نظيره حصر ائديلمه‌سيني شاعيرين پوئزيياسينداکي خلق‌ليک‌له علاقه‌لنديرير. بو سبک‌ده اثرلرين‌ يازيلماسينين عنعنه‌يه چئويريلمه‌سيني بئله‌ليک‌له تورک دونيا‌سيندا شهريار ادبي مکتبينين يارانماسينين تصادوفا اوْلماديغيني اساس‌لانديرير. او حاقلي اولاراق يازير: حيدربابايا سالام منظومه‌سيني دوغما آنا ديلينده قلمه‌آلماق‌لا شهريار معنوي اينقيلاب ياراتدي‌،تورک دونياسيني سؤزون اعجازکار قودرتي ايله اوياتدي . حيدربابا ايله ادبياتدا شهريار موجوزه‌سي باش وئردي. ديليني ، دينيني ، مدنيتيني ، معنوي بؤيوک‌لويونو دانان‌لارا شاعير گؤستردي‌کي ايل‌لرله‌ ديلي، مدنيتي دَمير . منگنه‌لر . آراسيندا ساخلانسادا . ايران آذربايجانيندا ادبي،‌معنوي پروسئس داوام ائدير .دونيانين اينکيشاف ائتميش اؤلکه‌لرينده ياشايان خالق‌لارکيمي اورژينال ، تکرارسيز مدنيّته ، هونرور ديله ، واحيد دينه ، زنگين ادبيات خزينه‌سينه ، عوموم بشري مادي و ميلّي معنوي ده‌يرلره صاحيب‌دير. (اسميرا شوکوراووا، محمد حسين شهريار حياتي، موحيطي ياراديجيليغي ، باکي ، معاريف نشرياتي 1999 . ص 214) فارس ديلينده يازيب ياراتديغي اثرلره ايران ادبياتي تاريخينده يوکسک مووقع توتماسينا و موعاصير فارس پوئزيياسينين يارانماسيندا ميثيل‌سيز خيدمت‌لرينه باخماياراق شهريار گورکَملي آذربايجان شاعيري‌دير. شهريار الينه قلم آلديغي ايلک گنجليک دؤوروندن دوغما ديلده شعر يازماق‌نيّتينده اوْلسادا يالنيز اوْتوز ياشيندان سونرا آرزوسونو حياتا کئچيرمک ايمکاني تاپابيلميشدير.اوْنو اؤز وطن‌لري حاققيندا آز چوخ يازان هم‌ياشيدلارينين شعرلري قانيع ائتميردي. اوره‌گيندن کئچيردي‌کي هم يئرلي‌لرينه ائله‌جه‌ده هم ياشيدلارينا خوش‌گلن شيرين اوْلان يئرلي ترانه‌لر فورماسيندا بير شي يازسين آنجاق اوُزون مودّت تهراندا ياشاديغيندان آذربايجان کند لهجه‌سينه خاص اوْلان شيرين لهجه ظارافات و تعبيرلردن دئمک اولار کي اوُزاق دوشموش‌دو. اوُشاق‌ليق چاغلارينداکي خاطيره‌لرينين ذهنينده سوْلغون و آنلاشيلماز تابلولار کيمي قالميشدي. 1318 ـ جي ايلده 36 ياشيندا شهريارين آغير خسته‌لنديگي ، فيزيکي و معنوي سارسينتي کئچيرديگي ، اوْنا گؤره‌ده بوتون دونيا نعمت‌لريندن بئزيکديگي هر شئيدن ايمتيناع ائتديگي بير واختدا تهرانا گلن آناسي اؤز نوازيش و قايغي‌سي ايله تکجه شاعيرين فيزيکي قودرتيني اؤزونه قايتارمادي. همده معنوي عالمينده گيزلي بير بوسات ياراتدي. بو حاديثه‌دن سونرا شاعيرين قلبينده‌کي آرزولار اوْيانميشدي. اوْنون ايلهام پريسينين طوطي ديلي آچيلميشدي. شهريار دوْغما ديلده شعرلر يازماغا، آناسي ، قوْهوم قارداشي، ائل اوْباسي قارشيسيندا اؤولادليق بوْرجونو يئرينه يئتيرمه‌يي قارشيسنا مقصد قوْيموش‌دو. او اؤزو يازيرکي ، بو داغ باسيلميش يانيقلي چاغلاريم ، منه حيدربابا منظومه‌سيني و اي واي آنامي، شعريني ياراتماغا ايمکان وئردي. شهريار ياخين همکاري بؤيوک‌آغا نيک انديش‌له صؤحبتينده دئميشدير. حيدربابا آذربايجان ديلينده يازيلميش بير شعردي‌کي اوْنون مئيدانا گلمه‌سينده اؤزومو بوتون‌لوک‌له آناما مينّت‌دار بيليرم. ائله بيل اوْنو آنام يازيب ياراديب. اگر اوْ اولماسايدي حيدربابادا اوْلمازدي. اوْنون خالق طرفيندن حرارت‌له قارشيلانماسي منيم باش اوجاليغيما و سئوينجيمه سبب‌ اولدو. شهريارين دريا ائله‌ديم شعرينده آنا ديلينه محبت ، ايفتيخار و غرور ايفاده اولمونوش‌دور. شاعير حيدربابايا سالام پوئماسيني دوغما ديلده قلم آلماق‌لا هونرور بير ايش گؤرمه‌سينه ديقتي جلب ائدير. تورکو بير چئشمه‌ ايسه، من اونو دريا ائله‌ديم بير سويوق معره‌کني محشرمي کوبرا  ائله‌ديم منه بير ايشيلتي‌دي سوحه اولدوز دک گؤرسن‌مز گؤز ياشيملا من اونو او قدي ثوريّا ائله‌ديم باخي ‌کي حيدربابا افسانه دک اولموش بير قاف من کيچيک بير داغي سرمنزيلي عنقا ائله‌ديم بوردا رؤوشن ضميرين‌ده هونرين ياد ائله‌ديم من اونون‌دا قلمين طوطي گويا ائله‌ديم نه تک ايراندا منيم ولوله سالميش قلميم باخ‌کي تورکيه‌ده قافقازدا نه غوغا ائله‌ديم باخ کي تهراندا فرزانه‌لر اولموش واله باخ کي تبريزده نه شاعيرلري شئيدا ائله‌دم هم سهنديه ، سهندين داغين ائتگي‌باش اوجا هم من اؤز قاراداشيمين حاققيني ايفا ائله‌ديم آجي ديل‌لره شيرين تورکو اولوردو هنزل  من شيرين ديل‌لره قاتديم اونو حلوا ائله‌ديم هر نه قالميشدي کئچن‌لردن اونا بال پته‌گي اريديب موملو بالين شهدي موصفا ائله‌ديم تورکو واللاه آنالار اوخشاغي لاي لاي ديلي‌دير درديمي من بو داوا ايله موداوا ائله‌ديم شهريار حئيف سويوق‌دور بو ده‌ييرمان هله‌ده دارتماغا يوخدو دني، من‌ده مودارا ائله‌ديم حيدربابايا سالام پوئماسيندا شاعير هموطن‌لريندن معيشتيني ، گون گوذه‌رانين حيات طرزيني و عادت عنعنه‌سيني خالق شعري روحوندا الوان پوئتيک بويالارلا تصوير ائتمک‌له حياتين جانلي رئال بديعي لؤوحه‌لريني ياراتميشدي. خالقين کئشمه کئش‌لي حياتيني زامان و مکان داخيلينده رئال لؤوحه‌لرده جانلي وئرمک اوچون شهريارين حيدربابايا موراجيعت ائتمه سي تصادوفي دئييل‌دي . شهريار داغي طبيعتين شاه اثري ، تاريخي حاديثه‌?لرين جانلي شاهيدي حئساب ائديردي. اونا گؤره‌ده قلبيندن قوپان ناله‌لرينين گؤي‌لره يوکسه‌ليب اوجاليق‌لاردا عکس صدا دوغورماسي اوچون حيدربابا داغينا تاپينير، دردي‌سريني اونون‌لا بؤلوشور. چونکي شهريارين اوشاق‌ليق چاغلارينين بئشيگي قاراچمن‌ يولو ايله شنگول‌آوا کندلري آراسيندا يئرله‌شن قاييش قورشاق کندي‌ايله اوز اوزه دايانميش حيدربابا داغي تاريخين جانلي شاهيدي‌ايدي. بوتون حاديثه‌لري اؤز گؤزو‌ايله گؤرموش‌دو. شهريار آنجاق اونون‌لا هم صؤحبت اولا بيلردي. شهريارين حيدربابايا سالام پوئماسيندا ان باشليجا اوغور . اونون ديله موناسيبتينده تظاهور ائدير. محمد مشرفي آزاد تهرانيه گؤره شهريار اؤزونون آنا ديللي شعرلرينده داها چوخ ساده ، داها قودرتلي‌دير. براهني يازير: شهريار تورک ديلينده شعر يازاندا چوخ جيدي شکيلده ميلّي ديله اساس‌لانير و يئرلي سؤزلردن ايستيفاده ائدير. اصلينده عادي دئييملري خالقين کوتله‌وي ديلينين درين‌ليک‌لريندن ، اونون عادت عنعنه‌لريندن تاپيب اوزه چيخاردير و بعضاَ گؤزل شعر سويّه‌سينه قدر يوکسلدير. شهريار حيدربابايا سالام پوئماسيندا دوغما ديله سون درجه قايغي ايله ياناش‌ميشدير. او يازيردي: منيم آنا ديليم آذربايجان تورکو ديليدير. چوخ زنگين ، گئنيش معنالي ، شيرين حساس بيرديل . آذربايجان ديلي نئچه قرن ديرکي ياشايير. بويوک شاعيرلر بو ديلده ائله اثرلر ياراتميشلارکي اوندان بيرجه بيت اوخوماق‌لا اينسان ده‌ييشير. لذت‌آلير. سيدعظيم شيرواني ، صابير، فوضولي ، راجي ، لعلي، مؤجوز ، صراّف کيمي شاعيرلره نوقصان حئساب ائديلن اودورکي آذربايجان تورکجه‌سي شعرلري فارس ديلي‌ايله چولغالاشيب منيم حيدربابا، سهنديه و آذربايجان ديلينده يازديغيم ديگر شعرلرده چوخ نادير حال‌لاردا فارس سؤزلري تاپارسينيز . آذربايجان ديلينده سيجيل وئرميشم . گؤرؤرسونوزکي حيدربابا منظومه‌سيندن سونرا يوزلرله نظيره‌لر يازميشلار. حال بوکي اونلار اول‌لر اولماميشلار. (باخ شهريارين خلوت دونياسي ـ 3جو جيلدـ تبريز 1369 ص 249) شهريارين آذربايجان ديلينده قلم آلديغي شعرلر. خصوصوصاَ حيدرباباياسالام پوئماسي ايران‌دا بيرمعنادا قارشلانماميشدير. خالق حياتينين ائنسيکلوپئديياسي اولان بو اثر ظولمت قارانليق‌دا چاخان شيمشک‌کيمي ايران حاکيم دايره‌لريني سارسيتميشدير. 1330 ـ‌ جو ايلدن ال يازما شکلينده ياييلان پوئما بويوک عکس صدا دوغورموشدو. 1333 ـ جو ايلده حيدربابايا سالام پوئماسي شهريارين موقديمه‌سي ايله نشر اولونموش گئنيش خالق کوتله‌لرينين رغبتي ايله قارشيلانميشدي . بو اثرين يئني‌دن چاپينا ايجازه وئريلمه‌ميشدير. مدنيّت و اينجه صنعت ايداره‌سينين موديري. دوولت شاهي ناراحاتچيلق ، تشويق  و قضب‌له دئميشدير. حيدرباباني يازماقدا شهريار سهو ائتميشدير. بيليرسينيزمي ، اگر شهريار بو اثريني يازماسايدي ايندي هانسي مقاما يوکسه‌ليردي؟ دوولت هر يئرده اونو تبليغ ائديردي اونون شوهرتيني آرتيريردي . يوکسک معاش‌لا ياخشي‌بير ايش وئريردي. بو پولا او عايله‌سيني ياخشي تأمين‌ائده‌ر. حياتيني ايسته‌ديگيي‌کيمي قورا بيلردي. حيدربابا شهريارا بويوک ضرر وورموش‌دور. شاعيري دوولتين نظرينده حورمتدن سالميش و اونون قضبينه سبب اولموش‌دو. سيز اگر شهريارين خاطيريني ايسته‌ييرسينيزسه مصلحت گؤرون کي تورک ديلينده داها شعر يازماسين(باخ، بويوک نيک انديش ـ شهريارين خلوت دونياسي)‌. دوولت شاهي:‌ او اصلاَ آذربايجانلي اولسادا ، بيز ايرانلي‌ييق. بيزيم ديليميز فارس ديلي‌دير. تورکو مونگول‌لارين ديلي‌دير. تصور ايله ياشايير . اونون فيکيرينجه . آذربايجان ديلي ياد ديلي‌دير. بو ديلده صوحبت ائتمک ، شعر يازماق و اونو چاپ ائتمک اولماز اودورکي قطعيت‌له ديئير: من شهريار ادبي مجليسينين مسئولويام هئچ واخت حتي بير بئيت بئله اولسون تورک ديلينده شعر اوخونماسينا ايجازه وئرمه‌رم.(يئته اورادا ، ص234) شهريار دوغما آنا ديلينده يازديغي شعرلري ايله خوصوصي ايله حيدربابايا سالام ، اثري ايله ، ائله‌جه‌ده اؤز ديليني، ميلّي منشأييني اونودانلارا توتارلي جاواب وئردي. کلاسيک آذربايجان پوئزياسينين هميشه ياشار، هميشه ياشيل و طراوتلي شئه بوداغي کيمي ابدي‌لشدي. دوکتور مهران تبریزی سورولو مودور

خان ننه

زندگي نامه استاد شهـريار

بيست وهفتم شهريور سالروز درگذشت استادشهريار

سيد محمد حسين بهجت تبريزي از غزلسرايان معاصر، در سال ‪ ۱۲۸۵هجري شمسي در روستاي زيباي خوشكناب آذربايجان در خانواده‌اي متدين ، كريم الطبع واهل فضل پا بر عرصه وجود نهاد.

شهريار كه دوران كودكي خود را در ميان روستائيان صميمي و خونگرم خوشكناب در كناركوه افسونگر حيدر بابا گذرانده بود، نخستين شعر خويش را در چهار سالگي به زبان تركي آذربايجاني سرود . بي‌شك سرايش اين شعر كودكانه ، گواه نبوغ و قريحه شگفت انگيز او بود.

بالاخره سيد محـمد حسين شهـريار در 27 شهـريـور 1367 خورشيـدي در بـيـمارستان مهـر تهـران بدرود حيات گـفت و بـنا به وصيـتـش در زادگـاه خود در مقـبرةالشعـرا سرخاب تـبـريـز با شركت قاطبه مـلت و احـترام كم نظير به خاك سپـرده شد. چه نيك فرمود:  

براي ما شعـرا نـيـست مـردني در كـار               كـه شعـرا را ابـديـت نوشـته اند شعـار

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

سالروز خاموشي شهريار شعر و ادب و طنين دوباره      

شهریار

شهريور سالروز خاموشي شهريار و روز ملي شعر و ادب فارسي، تداعي‌كننده خاطره اين شاعر عاشق پيشه و طنين دوباره حيدربابا در كوههاي آذربايجان و دل عاشقان وارسته است.

سيد محمد حسين بهجت تبريزي از غزلسرايان معاصر، در سال ‪ ۱۲۸۵هجري شمسي در روستاي زيباي خوشكناب آذربايجان در خانواده‌اي متدين ، كريم الطبع واهل فضل پا بر عرصه وجود نهاد.

شهريار كه دوران كودكي خود را در ميان روستائيان صميمي و خونگرم خوشكناب در كناركوه افسونگر حيدر بابا گذرانده بود، نخستين شعر خويش را در چهار سالگي به زبان تركي آذربايجاني سرود . بي‌شك سرايش اين شعر كودكانه ، گواه نبوغ و قريحه شگفت انگيز او بود.

شهريار شرح حال دوران كودكي خود را در اشعار آذربايجانيش بسيار زيبا، تاثير گذار و روان به تصوير كشيده است.

شاعیر: استاد شهریار

ترکی بیر چشمه ایسه ، من اونی دریا ائله دیم

بیر سویوق معرکه نی محشر کبرا ائله دیم

بیر ایشیلتیدی سوها اولدوزی تک گؤرسه نمه ز

گؤز یاشیملا من اونی عقد ثریا ائله دیم

امیدیم وار کی بو دریا هله اقیانوس اولا

اونا ضامن بو زمینه کی مهیا ائله دیم

عرفانا چاتماسا شعر و ادب ابقا اولماز

من ده عرفانه چاتیب ، شعریمی ابقا ائله دیم

ابدیتله یاناشدیم دوغولا حافظه تای

شیرازین شاهچراغین ، تبریزه اهدا ائله دیم

ترکی نین جانینی آلمیشدی حیاسیز طاغوت

من حیات آلدیم اونا ، حق اوچون احیا ائله دیم

( فیض روح القدس ) اولدی مددیم حافظ تک

من ده حافظ کیم اعجاز مسیحا ائله دیم

قمه قداره لر آغزیندا دیل اولموشدو سوگوش

من سه وینج ائتدیم اونی ، خنجری خرما ائله دیم

ایندی گؤیله رده گؤزه ل صفله صفا ایله گه زیر

منجلابلاردا اوزه ن اوردگی دورنا ائله دیم

باخ کی ( حیدربابا ) افسانه تک اولموش بیر قاف

من کیچیک بیر داغی سر منزل عنقا ائله دیم

بوردا ( روشن ضمیرین ) ده هنرین یاد ائده لیم

من اونوندا قلمین طوطی گویا ائله دیم

نه تک ایراندا منیم ولوله سالمیش قلمیم

باخ کی ترکیه ، ده قفقازدا نه غوغا ائله دیم

باخ کی تهراندا نه فرزانه لر اولموش واله

باخ کی تبریزده نه شاعرلری شیدا ائله دیم

هم ( سهندیه ) سهندین داغین ائتدی باش اوجا

هم من اؤز قارداشیمین حقینی ایفا ائله دیم

آجی دیلله رده شیرین ترکی اولوردی حنظل

من شیرین دیلله ره قاتدیم اونی حلوا ائله دیم

هرنه قالمیشدی کئچه نله رده ن اونا بال پتگی

اریدیب موملو بالین شهد مصفا ائله دیم

ترکی والله آنالار اوخشاغی لای لای دیلی دیر

دردیمی من بو دوا ایله مداوا ائله دیم

شهریار ، حیف ساووخدیر بو دگیرمان هله ده

دارتماغا یوخدی دنی ، من ده مدارا ائله دیم

شاعیر: اوستاد شهریار (27 شهریور اوستادین وفات ائدن گونو)

بهجت آباد خاطره سی

اولدوز سایاراق گوزله میشم هر گئجه یاری
گج گلمه ده دیر یار یئنه اولموش گئجه یاری
گؤزلر آسیلی یوخ نه قارالتی نه ده بیر سس
باتمیش گولاغیم گؤرنه دؤشور مکده دی داری
بیر قوش آییغام! سویلیه رک گاهدان اییلده ر
گاهدان اونودا یئل دئیه لای-لای هوش آپاری
یاتمیش هامی بیر آللاه اویاقدیر داها بیر من
مندن آشاغی کیمسه یوخ اوندان دا یوخاری
قورخوم بودی یار گلمه یه بیردن یاریلا صبح
باغریم یاریلار صبحوم آچیلما سنی تاری!
دان اولدوزی ایسته ر چیخا گؤز یالواری چیخما
او چیخماسادا اولدوزومون یوخدی چیخاری
گلمز تانیرام بختیمی ایندی آغارار صبح
قاش بیله آغاردیقجا داها باش دا آغاری
عشقین کی قراریندا وفا اولمیاجاقمیش
بیلمم کی طبیعت نیه قویموش بو قراری؟
سانکی خوروزون سون بانی خنجردی سوخولدی
سینه مده أورک وارسا کسیب قیردی داماری
ریشخندله قیرجاندی سحر سویله دی: دورما
جان قورخوسی وار عشقین اوتوزدون بو قماری
اولدوم قره گون آیریلالی او ساری تئلدن
بونجا قره گونلردی ایدن رنگیمی ساری
گؤز یاشلاری هر یئردن آخارسا منی توشلار
دریایه باخار بللی دی چایلارین آخاری
از بس منی یاپراق کیمی هیجرانلا سارالدیب
باخسان اوزونه سانکی قیزیل گولدی قیزاری
محراب شفقده ئوزومی سجده ده گؤردوم
قان ایچره غمیم یوخ اوزوم اولسون سنه ساری
عشقی واریدی شهریارین گللی- چیچکلی
افسوس قارا یل اسدی خزان اولدی بهاری

محرم دیر خانم زینب عزاسی

محرم دیر خانم زینب عزاسی              بیزی سسلیر حسینین کربلاسی

یولی باغلی قالیب دوشمن الینده            داها زوّاری نین یوخ سَس صداسی

بو گون کرب و بلا ویران اولوبدی       حسین اوز قانی نه قلطلان اولوبدی

چاغیر شاه نجف گئلسین هرایه           جهادیله آچاخ یول کربلایه

علی نین ذوالفقاری داده چاتسین           حسین قوربان لاری گئلسین منایه

پر میزند مرغ دلم با یاد آذربایجان -

 پر می زند مرغ دلم با یاد آذربایجان

 خوش باد وقت مردم آزاد آذربایجان

 دیریست دور از دامن مهرش مرا افسرده دل

 باز ای عزیزان زنده­ام با یاد آذربایجان

 تا باشد آذربایجان پیوند ایران است و بس

 این گفت با صوتی رسا فریاد آذربایجان

 در بیستون انقلاب از شور شیرین وطن

 بس تیشه بر سر کوفته فرهاد آذربایجان

 در مکتب عشق وطن جان باختن آموخته

 یارب که بود است از ازل استاد آذربایجان

 ضحاکیان مرکزی بیرون برند از حد ستم

 تا سر بر آرد کاوه حداد از آذربایجان

 خون شد دل آزادگان یارب پس از چندین ستم

ایمان موشتری سی

امان آللا ه یئنه شئیطان گه لیب ایمان آپارا

قورویون قویمایین ایمانیزی شئیطان آپارا

مه نیم اینسانلیغیمین گؤر نه حاصاری یاوادیر

کی گونوز غولی بییابان گه لیر اینسان آپارا

خه رمه نی ساققیزا ساتدیخ نه یامان چه دچی دی بو

هئی گه لیر که نده بیزه   ده رد وئره   ده رمان آپارا

چؤره گ آلمیش الینه آج نئجه طاقه ت  گه تیسین

ائله بیر یاز گئجه سی قیز گه لیب اوغلان آپارا

آرادان بیرده بیزی بؤلسه له ر اربابلاریمیز

قورخورام قویمویالار  ته ربیزی  تئهران آپارا

قارا طوفان کی گه لیب خالقلا شوخلوخ ائله مه ز

سئل گه ره ک  ائل داغیدا ائو ییخا ائیوان آپارا

بو قارانلیغ گئجه له رده قاپیمیز پیس دؤیولور

نه بیلیم  به لکه  اجه ل دیر  دایانیب جان آپارا

سه لقه لی  اوغرو تاپیلمیشسا بو باشسیز یئرده

"شه هریار"دان دا گه ره ک بیر دولو دیوان آپارا

استاد شهریار

اوزگه دیله قاتسان بو اصیل دیل اصیل اولماز 

اوز شعرینی فارسا-عربه قاتماسا شاعر

شعری اوخویانلار،ائشیدنلر کسیل اولماز

فارس شاعیر چوخ سوزلرینی بیزدن آپارمیش 

"صابر"کیمی بیر سفره لی ، شاعر،پخیل اولماز

خان یورقانی ،کند ایچره مثل دیر میتیل اولماز

آذر قوشونی ، قیصر رومی اسیر ائتمیش 

انس و جن

هارا قاچسین انسان؟

جانا گلمیشیک بیز بو جانان الیندن

که نه انس امان تاپدی نه جان الیندن

مسلمانه باخ، دین و ایمان قان آغلیر

بو دین سیز، ایمان سیز مسلمان الیندن

بو شیطاندی، بیز آدمی گویده تولار

قاچا بیلمز آدم بو شیطان الیندن

آلار اول ایمانی، سونداندا جانی

نه ایمان قالار دیبده نه جان الیندن

قاریشقا کیمی دئو نژادی قیمیلد

ناز ایله میسن

چوخلار انجیکدی کی، سن اونلارا ناز ایله میسن

من ده اینجیک کی، منیم نازیمی آز ایلمه میسن

ائتمیسن نازی بو ویرانه کؤنولده سلطان      

ائوین آباد اولا، درویشه نیاز ایله میسن

هر باخیشدا چالیبان کیپریگی مضراب کیمی

بیر قولاق وئر بو سینیق قلبی نه ساز ایله میسن؟

باشدان آچ یایلیغی افشان ایله سوسن- سنبل

یار قاصدی

ســـن یاریمین قاصدی سـن

ایلش ســنه چای دئمیشم

خـیالینی گوندریب دیــــر

بسکی من آخ- وای دئمیشم

آخ! گئجه لَر یاتمامیشام

من سنه لای- لای دئمیشم

سن یاتالی،مـن گوزومه

اولدوزلاری سای دئمیشم

هــر کس سنه اولدوز دییه

أوزوم سنه آی دئمیشم

سننن سونرا، حیاته من

شیرین دیسه، زای دئمیشم

هــر گوزلدن بیــر گول آلیب

سن گوزه له پای دئمیشم

سنین گون تک باتماغیوی

آی باتانا تای دئمیشم

ایندی یایا قیش دئییرم

سابق قیشا، یای دئمیشم

گاه طوییوی یاده سالیب

من ده لی، نای نای دئمیشم

ســونرا یئنه یاسه باتیب

آغلاری های های دئمیشم

اتک دولی دریا کیمی

گوز یاشیما، چای دئمیشم

عمره سوره ن من قره گون

آخ دئمیشم، وای دئمیشم

استاد شهریار

ای وای مادرم

آهسته باز از بغل پله ها گذشت

در فکر آش و سبزی بیمار خویش بود

امّا گرفته دور و برش هاله ای سیاه

او مرده است و باز پرستار حال ماست

در زندگیّ ما همه جا وول می خورد

هر کُنج خانه صحنه ای از داستان اوست

در ختم خویش هم به سر کار خویش بود

بیچاره مادرم